Ellere övgü

Sonbahar esintisi dolandığında
sen geldin
Gelişinin sakinliği ve o cılız,
o cılız yürüyüşünde adımlar belirsiz
Bilmem hangi kıtadandı ellerin
bakışlarımla daire çiziyorum
ellerinde, her biri ayrık olanlardan

Parmakların, çatlakların sardığı duvarda
dolanıyor uzun bir belirsizlikte
iniş kalkışı, bir başkanın tahayyülünde
durdu duvarı bölen ay ışığı önünde
gecede başka bir sessizlikti bu
oysa ki ışık yırtıyor senin mahkumiyetini
mahcup başını kaldırışta
bir gece kuşu konuyor ürkek omzuna
kentler çizdiğim ellerle kavrıyorsun sana geleni
o doyurulamaz okşayışta
doyurulamazcasına

parmaklarındaydım ben oysa ki
uzun ve ince
kırılgan ve utangaç
gelemediğim bir yüzün
saklıydım inşa ettiğim kentlerinde

Kübra Ç. ( İstanbul /2017 Aralık)

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Eski sayfalardan yarım kalan şiirler

Eşik

Schengen Sürdürülebilir mi?